۲- این روزها کمی درگیر آدمهایی هستم که هم خودشان و هم ما را در بن بست گذاشته اند. لیلا مافی که آخرین تستهای روان شناسی اش او را دارای هوش مرزی معرفی کرده، همچنان برای مصون ماندن از خانواده ای که با او تجارت سکس می کردند، نیازمند حمایت است. بزودی در اینباره بیشتر خواهم نوشت.
مورد دوم، اکرم مهدوی است. دوست عزیزم مینا جعفری وکیل اکرم، این روزها سخت در گیرودار کمک به این زن، به هر روش ممکن، از جمله جمع آوری دیه است. از او نیز بیشتر خواهم نوشت.
و بالاخره قصه تلخ تکراری اعدام نوجوانان؛ از بین محکومان به اعدامی که در زیر ۱۸ سالگی مرتکب جرم شده اند، وضع بهنام زارع این روزها بدتر از بقیه است.
از بهنام قبلا نوشته ام و امیدوارم که حرف بیشتری هم برای گفتن باشد به جز این که اعدام بهنام با همه قوانین داخلی و بین المللی کشور ایران غیر قانونی است.
کشور ما امضا کننده کنوانسیون حقوق کودک است که ماده ۳۷ آن اعدام کسانی که در کودکی (تا ۱۸ سالگی ) مرتکب جرم شده اند را ممنوع کرده است. طبق معاهده دیگری که به معاهده وین مشهور است و کشور ما آن را نیز امضا کرده، تعهدات بین المللی نسبت به قوانین داخلی کشورها برتری دارند. با این همه قوانینی که باید حامی نوجوانان بزه کار برای ساختن یک زندگی بهتر باشد، بهنام روزهای سختی را در انتظار دار مرگ می گذراند.
متاسفانه تلاش نیکوکاران و حامیان حقوق کودک برای گرفتن رضایت از خانواده مقتول نیز تا کنون به نتیجه نرسیده ... امیدوارم بهنام همسرنوشت با ۱۱ نوجوانی که سال گذشته اعدام شدند، نشود!
