چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386
سال سختی گذشت؛ خیلی سخت، از هر نظر. امید اما هنوز با من - با ما- است؛ امیدی از جنس آزادی مکرمه ابراهیمی در واپسین روزهای اسفند ۸۶.
سال نو پیشاپیش مبارک و خوشتر از سال کهنه باد.
اگر نمی توانم جواب پیامها و نامه ها را بدهم برای این است که اولا نیستم و نیز نمی توانم وبلاگم را ببینم ( به خاطر فیلتر شدن در شهرستان).
نوشته شده توسط آسیه امینی در ساعت 1:19 | لینک
|
مطلب را به بالاترین بفرستید:
