مثل قطاری که از ایستگاه نخست...

مثل سیبی که از بلندترین شاخه درخت...

قطار ولی

باز می آید به  ایستگاه نخست

                                          دیر یا زود-

ما به همان سیب و درخت شبیه تریم.

_{آذرماه ۸۶- از دفتر دوم}