هنوز نخوابیده ام.صبح که از اوین برگشتیم. اوا رو راهی کردم و بعد از نیم ساعت خودم راهی دادسرای انقلاب شدم برای دادگاه خودم. قرار دادگاه ساعت ۹ بود که با اندکی تاخیر برگزار شد.

وکیل خوبم خانم غیرت لایحه دفاعی اش رو تحویل قاضی داد و هم ایشان و هم خودم توضیح مختصری هم به طور شفاهی دادیم.

بعد از من نوبت نوشین بود (احمدی خراسانی) که با وکیلش خانم نسرین ستوده برن داخل (برای همین پرونده). اونها هم که رفتن، من و خانم غیرت راهی بیرون شدیم. یادم رفته بود که به برگه خروجم مهر بزنم. برای همین از خروجی طبقه  اول دوباره برگشتم طبقه دوم. مهرو زدم و برگشتم پشت در آسانسور. تازه داشتم دل دل می کردم که منتظر بمونم یا با پله ها برم که در آسانسور باز شد و من که هنوز گیج بی خوابی دیشب بودم یهو با شنیدن اسم خودم از جا پریدم؛ مریم و جلوه بودن! با دو تا نگهبان زن اومده بودن و عین دو تا گنجشک کوچولو، زیر چادر سرمه ای پر ترازوی زندان! رفتم بغلشون کنم دیدم به دستشون دستبند زدن!

صورتشون ولی  سفید و خندان بود. گفتم شوهراتون پایین هستن دیدینشون؟ جلوه، کاوه را دیده بود و مریم هنوز شهابش را نه. زن نگهبان داد زد: شما ملاقاتی ندارید! و بردشان.

قرار وثیقه مریم و جلوه کم شده. ولی مساله آنها و خانواده هایشان کم شدن وثیقه نیست . خود وثیقه است. آنها می گویند سندی برای وثیقه نداریم. مشکلی که گریبانگیر خیلی از فعالان اجتماعی است. با این اوصاف امید آزادی مریم که صبح امروز پر رنگ شده بود ، باز تا شنبه معلق خواهد ماند مگر اینکه چیزی خلاف اینکه من نوشته ام پیش آید.

مرتبط: دادگاه مريم حسين خواه و جلوه جواهري برگزار نشد