امروز با جمعی از فعالان اجتماعی، روزنامه نگاران، دوستان و همکاران دکتر رزاقی به دیدار خانواده اش می رویم. این سنت قشنگی است که در روزهای سخت، خانواده ها را تنها نگذاریم.

یادم می آید روزی که خانه اوسانلو رفته بودم همسرش چشم براه فعالان جنبش زنان بود.نه اینکه مستقیم بگوید، از سراغ گرفتنش دانستم. 

 نکته های ظریفی هست در رفتار اجتماعی ما که شاید متوجهش نباشیم اما مهم است، خیلی مهم. خانواده ها را تنها نگذاریم. اگر به همه نمی توانیم برسیم، تقسیم کنیم و هر کسی سراغ خانواده یک نفر هم برود، خودش کلی است!