از همه كساني كه امروز با تلفن و اس.ام.اس و اي ميل،‌روز زن (در تقويم جمهوري اسلامي ) رو تبريك گفتن ممنونم. يكي از جالبترين اس.ام.اس ها اين بود: "روزت مبارك. حتا اگر قبولش نداشته باشي."
مهم اين نيست كه من چه روزي رو قبول دارم و مثلا به مبدا مذهبي اعتقاد دارم يا به مبدا اجتماعي( و دراون صورت هم جهاني يا ايراني).
مهم اينه كه در كنار اين بزرگداشتها چه چيزي عايد زنان ما مي شه. يك تصميم گيري جدي و برنامه ريزي براي تغيير اصولي؟ ارائه عملكرد از همين روز در سال گذشته تا امسال كه ببينيم چقدر حرفها عملي شده؟ يك مشت حرف مفت رسانه اي ؟ كدوم يكي از اينها اتفاق مي افته؟
به هر حال اميدوارم كه هر كدوم از اون روزها براي ما يادآور اين باشه كه در كجاي جهان ايستاده ايم و در كجا بايد بايستيم.
ولي من امروز رو به مادرم تبريك گفتم. به نظرم اين مهمه كه ببينيم چي براي كي مهمه.