پيوست:

اين شعر را سال ۸۵ سروده ام و وقتي كه حاجيه و اشرف روزهاي سختي را مي گذراندند. حاجيه اين روزها تلاش مي كند زندگي بيرون از زندان را بعد از هفت سال زندگي با ديوارها، از نو بسازد و اشرف اميدوارانه منتظر است تا دستور عفو بالاخره به او ابلاغ شود.

از مكرمه چيز زيادي نمي دانيم هنوز. ولي اميدواريم كه او نيز بتواند.

 گرچه همه تلاشها ،‌ به توقف حكم سنگسار مكرمه و جعفر منجر شد، ولي هنوز حكم آنها نه لغو شده و نه دستور تازه اي دريافت داشته. همانطور كه همين روزها كبرا نجار و چهار فرزندش ، بعد از جواب منفي كميسيون عفو بخشودگي به سومين توبه نامه كبرا،‌ روزهاي سختي را با خواب سنگ و خون پشت سر مي گذارند.