دوست عزيزي اي ميلي زده و ضمن سوالي كه پرسيده، اشاره كرده به اينكه من وبلاگ سياهي دارم!!!
اينجوريه؟؟؟؟؟؟؟؟؟
بخدا من نه ديد سياهي دارم نسبت به اطرافم و نه آدم سياه بيني هستم و نه اصلا دوست دارم اين همه تلخي و سياهي رو. در بدترين شرايط هم سعي مي كنم - تاكيد مي كنم سعي مي كنم و ممكنه هميشه اين سعي نتيجه مثبت نده- نشاط و اميدم رو حفظ كنم. اينجا هم به نظرم يكي دو ماهيه كه به نظر اين جوري مياد. ولي اقرار مي كنم ميل اين دوست عزيز كلي روم اثر گذاشت كه چرا اين طور ديده مي شم؟!

البته لازم به گفتن نيست كه وبلاگ كه همه زندگي ما نيست. فقط يه بخش كوچك از آن است. و اين بخش كوچك ممكنه تو اين مدت اينجور به نظر رسيده باشه. ولي واقعيت اينه كه من پر از اميدم. پر از ايمان و پر از شادي. به همه اين سه هم اعتقاد دارم كه براي ساختن دنيايي بهتر لازمند. اين دنيا مي تونه چارچوب كوچكي مثل زندگي زير يك سقف تعريف بشه يا كل عالم بشري.

پيوست:
اين فواد خاك نژاد عزيز ( متاسفانه از تو فاير فاكس نه مي تونم بهش لينك بدم و نه پوستر قشنگ قورباغه طلايي رو بذارم) راستي راستي مي خواد به ما قورباغه طلايي بده! اوايل فكر كرده بودم ماجرا شوخيه. ولي بعد ديدم شوخي شوخي، جدي شد :)
امروز به همين دليل يه سر مي رم كافه تيتر.