یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386
دوستان ما محبوبه حسين زاده و ناهيد كشاورز، عصر امروز يك شنبه، پس از 13 روز بازداشت در زندان اوين، آزاد شدند.
پيوست:
رفتم ديدن محبوبه و ناهيد. حالشون خوبه؛ روايت يك جامعه شناس و يك خبرنگار وقتي دو هفته با زنان زنداني هم بند مي شن و وقتي يك روز رو در بند يك زندان زنان به سر مي برن، روايتي نه فقط شنيدني كه قابل تامله.
اونا خسته ولي بسيار پر انرژي، پر اميد و پر انگيزه تر از پيش، به راهي كه توش قدم گذاشتن، ادامه مي دن.
خوشحالم. خيلي.
پيوست دو: سوسن طهماسبي، نوشين احمدي خراساني، سارالقماني، جلوه جواهري و ژيلا بني يعقوب هم احضار شدند و فردا به دادسرا مي روند.
***
پيوست ديگر (مربوط به پست قبل): امروز رو با ليلا گذروندم. من و آوا از ظهر تا غروب با او و پرستارش بوديم. اون از يكي از دوستانمون يه پارچه آبي خوشگل عيدي گرفته بود كه پرستارش يك پيراهن باهاش دوخته بود براش.
اين پيراهن خيلي قشنگ بود و فقط يه عيب داشت؛ دستهاي خط خطي ليلا رو نمي پوشوند!
فكر نمي كردم اثر ضربه هاي شلاق اين جوري روي بدن مي مونه!
آوا تب داشت و حالش خوب نبود و همين طور كه روي زمين دراز كشيده بود ازش پرسيد: پاهات چي شده؟ ليلا زير چشمي منو نگاه كرد و گفت: تصادف كردم!
....
از همه كساني كه چه با تماس تلفني و چه با اي ميل و چه در كامنتها پيشنهاد مشاركت در كمك به ليلا رو دادن خيلي خيلي خيلي ممنونم. تا هفته آينده صبر مي كنم و اگر جوابي نيومد از باز شدن حساب موسسه راهي و برداشت پول ليلا، مجبورم از گروهي كه فعلا سرپرستي ليلا رو دارن بخوام كه يه فكري براي جمع آوري اين كمكها بكنن.
پيوست:
رفتم ديدن محبوبه و ناهيد. حالشون خوبه؛ روايت يك جامعه شناس و يك خبرنگار وقتي دو هفته با زنان زنداني هم بند مي شن و وقتي يك روز رو در بند يك زندان زنان به سر مي برن، روايتي نه فقط شنيدني كه قابل تامله.
اونا خسته ولي بسيار پر انرژي، پر اميد و پر انگيزه تر از پيش، به راهي كه توش قدم گذاشتن، ادامه مي دن.
خوشحالم. خيلي.
پيوست دو: سوسن طهماسبي، نوشين احمدي خراساني، سارالقماني، جلوه جواهري و ژيلا بني يعقوب هم احضار شدند و فردا به دادسرا مي روند.
***
پيوست ديگر (مربوط به پست قبل): امروز رو با ليلا گذروندم. من و آوا از ظهر تا غروب با او و پرستارش بوديم. اون از يكي از دوستانمون يه پارچه آبي خوشگل عيدي گرفته بود كه پرستارش يك پيراهن باهاش دوخته بود براش.
اين پيراهن خيلي قشنگ بود و فقط يه عيب داشت؛ دستهاي خط خطي ليلا رو نمي پوشوند!
فكر نمي كردم اثر ضربه هاي شلاق اين جوري روي بدن مي مونه!
آوا تب داشت و حالش خوب نبود و همين طور كه روي زمين دراز كشيده بود ازش پرسيد: پاهات چي شده؟ ليلا زير چشمي منو نگاه كرد و گفت: تصادف كردم!
....
از همه كساني كه چه با تماس تلفني و چه با اي ميل و چه در كامنتها پيشنهاد مشاركت در كمك به ليلا رو دادن خيلي خيلي خيلي ممنونم. تا هفته آينده صبر مي كنم و اگر جوابي نيومد از باز شدن حساب موسسه راهي و برداشت پول ليلا، مجبورم از گروهي كه فعلا سرپرستي ليلا رو دارن بخوام كه يه فكري براي جمع آوري اين كمكها بكنن.
نوشته شده توسط آسیه امینی در ساعت 20:25 | لینک
|
مطلب را به بالاترین بفرستید:
