حوصله نوشتن ندارم و مجبورم به نوشتن. ديروز با خانمها مينو مرتاضي و فاطمه گوارایی و شهلا انتصاري و رضوان مقدم رفتيم جلوي مجلس. روز جهاني زن بود مثلا. آنجا هم خانه ملت بود مثلا. ما هم پيش از اين اعلام كرده بوديم - نه يك بار كه هزار بار - كه جنبش زنان ايران، يك جنبش صلح جو، و امنيت جو و ضد خشونت است. مغزم جوابم كرده است بس كه فكر كرده ام چرا بايد چنين برخوردي شود؟ كتك زدن كساني كه آمده اند تا آرام مقابل مجلس بنشينند و به نمايندگان مردم در مجلس خواسته هايشان را منتقل كنند؟

چه كسي مي خواهد كه با بروز خشونت،‌ زنان ايران را صدر خبرها بنشاند؟ ما يا شما؟

دائم به ما مي گوييد كه اگر زدند اشتباه كردند!!!!!! آنها از ما نيستند! اين آقاي چشم سبز هيكلي بد دهاني كه لگد مي زند به زني كه سن مادرش را دارد، از كدام گروه است كه او را هم ۲۲ خرداد مي بينيم و هم مقابل دادسرا و هم مقابل مجلس؟

ديروز سخت كتك خورديم. پاي مينو و كمر خانم گوارايي و پاي من باتوم باران شد. مثلا گروه هماهنگ كننده قرار بود كه آرامش آنجا را تضمين كند. دو نفر از اين گروه (۶ نفره) كه در زندان بودند و گروه هماهنگ كننده عملا مجبور به انتشار بيانيه اي شده بود تا اعلام كند كه با توجه به اينكه دو نفر نيستند و بقيه هم بامداد پنج شنبه آزاد شده اند، امكان مديريت و هماهنگي وجود ندارد، با اين حال آنها براي دعوت به آرامش به مقابل مجلس خواهند رفت. اما گروه هماهنگ كنننده خودش آش و لاش برگشت.

 براي من و مينو و خانم گوارايي كه تاكسي دربست!!!گرفتند و دستور دادند اينها را از اينجا ببر بيرون!!!!

براي ژيلا خوشحالم و براي شادي و محبوبه همچنان نگران. و نيز براي بچه هايي كه ديروز تهديد شده اند و از انها خبري ندارم. شنيده ام كه مقابل مجلس دو نفر ( و به گفته اي ۴ نفر) را گرفته اند. اميدوارم رها شده باشند.

لطفا اگر كسي از بيتا خبر دارد به من بگويد. تلفن بسياري از دوستانم خاموش است. مي دانم كه حق دارند اما بي خبري بد دردي است.

براي شادي و محبوبه بايد فكري كرد.