می خزیم ؛

تو روی برگ سبز توت

من ، سینه خیز بر سنگلاخ رویاهای منجمد.

می تنیم  ؛

تو ،  فخر را بر تن فردا

من ، یاس را بر میله های هنوز.

انفرادی تو بوی ابریشم می دهد.

انفرادی من بوی شاش.

می رویم ؛

تو پروانه می شوی روزی

من ، اعدام.

۱۰/ بهمن ۸۳

^{پ.ن : لطفا به تاریخ شعر توجه کنید. " اصلا " ربطی به این روزها ندارد.}