گفته بودم طوري بيايي كه بوي تو را باد نشنود!

ديوانه شده پسر

پيرهنت را به دهان گرفته كجا مي برد!

ـــــــــــــــــ

بازگشته ام از سفر

سفر از من

باز نمي گردد.

ـــــــــــــــــ

بنويس

بنويس و هراس مدار

ازآن كه غلط مي افتد.

بنويس و

پاك كن

همچون خدا كه هزاران سال است

مي نويسد و پاك مي كند

و ما هنوز مانده ايم

در انتظار پاك شدن

و بر خود مي لرزيم.

ـــــــــــــــــــ

شعرها از كتاب "توفاني پنهان شده در نسيم" سروده " شمس لنگرودي" است. كتاب گزينه اي از هشت دفتر شعر شاعر است كه در فاصله سالهاي  ۱۳۵۱ تا ۱۳۸۲ سروده شده اند. هميشه شعرهاي شمس را دوست داشته ام. او عميق و بسيار تصويري شعر مي گويد. زبانش آميزه آهنگيني از دانش و كنكاش بسيار در موسيقي شعر است.

اگر شعر خواست دلتان و شعر خوب، توفاني پنهان شده در نسيم را ورق بزنيد.