او که در چشم زمین زاده می شود،

می تواند ببیند ودیده شود

او که بر زبان زمین زاده می شود،

می تواند بگوید و گفته شود.

او که در گوش زمین،

می شنود و شنیده می شود.

او که در مغز زمین،

توان این را دارد که حکم براند.

او که در پستان زمین زاده می شود

بخشاینده است.

او که در ناف زمین،

می خرامد لابد.

او که در دست زمین زاده می شود،

 می تواند بسازد و ویرا ن کند .

او که در پای زمین،

 پیش می رود یا می گریزد.

*

جایی معلق در آسمان و زمینیم اگر،

برای این است که در ماتحت زمین زاده شدیم. ^۱

_{۱-  این عبارت را از هدایت وام گرفته ام.}