چهارشنبه دوازدهم مهر 1385
ميايي بچه بشيم به آسمون نيگا كنيم؟
ميايي قلبا رو مثل بادبادك هوا كنيم؟
ميايي بچه بشيم پشت ستون سايه ها
يه جوري قايم بشيم همديگرو صدا كنيم؟
ميايي بچه بشيم رختامونو دربياريم
بپريم با همديگه تو حوض نور شنا كنيم؟
من مي خوام يه جور بشه بغل كنيم همديگه رو
ميايي بچه بشيم دروغكي دعوا كنيم؟
سكه خورشيدمون گم شد و ما فقير شديم
مياي با همديگه مشتاي ابرو وا كنيم؟
همه پنجره ها شيشه دارن، شيشه مات
بيا با همديگه سنگ از كوچه پيدا كنيم!
عمران صلاحي- تهران – مرداد 46
نوشته شده توسط آسیه امینی در ساعت 19:39 | لینک
|
مطلب را به بالاترین بفرستید:
