اپوزوسیون دولت ایران بین محمد خاتمی و محمود احمدی نژاد فرق چندانی قائل نیست و هر دو را دو روی یک سکه می داند. خاتمی متهم می شود که چون همیشه، از مواضع کلی دولت ایران دفاع کرده است و  آنجا که حتا پرسشی او را بر دوراهی تایید و تکذیب قرار داده با سخنوری، از سخنوری سخن گفته است. ( مثلا در پاسخ به سوالی درباره زهرا کاظمی). در ایراد از او می گویند یکی به میخ زده و یکی به نعل، تا نه سیخ بسوزد و نه کباب.

اما از این سو، یادداشت روزنامه کیهان محمد خاتمی را روبروی محمود احمدی نژاد می نشاند و بر این باور است که هر چه رئیس جمهوری فعلی رشته، او پنبه کرده است. به باور کیهان، خاتمی رفته تا از برخی سیاستهای امریکا و اسرائیل حمایت کند و این متضاد با سیاستهای دولت فعلی و در تضاد با سیاست بنیان گذار جمهوری اسلامی در ایران است. 

 اگر مجموع اینها را کنار هم بگذاریم احتمالا خود آقای خاتمی هم گیج می شود ولی به نظرم شاید برای سفرهای بعدی راه سومی پیدا شود. راهی که صریح تر، روشن تر و شفاف تر نظر یک سیاستمدار را بیان می کند. آقای خاتمی در جایگاهی است که نمی تواند پزیشن سیاسی خود را انکار کند. مردی که هشت سال بر صندلی ریاست دولت یک کشور تکیه زده نمی تواند تنها از منظر یک اندیشمند فلسفی آن هم در مورد سیاسی ترین مسائل روز دنیا نظر دهد.

.