از این پس در روز آزادی مطبوعات و روزخبرنگار و روزهای دیگری که فقط پاس می دارند یک نام را، روزنامه شرقهم می رود کنار صبح امروز و زن و خرداد و فتح و عصر آزادگان و نشاط و بیان و یاس نو و .... آن بیشمار دیگر روی یک پانل؟! تا سخنرانها کنارش بایستند و عکس بگیرند و فرداش عکس روزنامه های مرحوم در روزنامه های هنوز زنده چاپ شود و روزنامه نگاران بشمرند که : یک، دو، سه، .... در ایکس روزنامه عمرشان را ورق زده اند!

متاسفم و کاش چیزی جز تاسف هم می شد گفت.

پیوست: و نامه هم برای همیشه از دکه های مطبوعاتی رفت. و چه مجله خوبی بود. ( مثل اینکه بگوییم فلانی مرد. آآآآآآآآآآآآآآآه! چه آدم خوبی بود، حیف!)