در این دادگاه وکلای نازنین ( شادی صدر و محمد مصطفایی) لایحه دفاعشان را به دادگاه تحویل دادند تا در جلسه بعد به صورت شفاهی ان را دنبال کنند.
قضات ظاهرا روی چند نکته اصرار دارند یکی این که در آن قسمت از شهرک اکبر آباد چطور این دو دختر نتوانستند از مردم کمک بخواهند و اصلا چطور ممکن است در نزدیکی یک شهرک کسی بتواند به دو دختر تجاوز کند. آن هم روز روشن!
خب کاش می شد دست قضات محترم را گرفت و برد اکبر آباد کرج ( چند کیلومتر آن طرفتر از زندان قزل حصار) و وارد فرعی اکبرآباد شد و دید که یک مسیر طولانی دو طرف این جاده خاکی فقط و فقط باغهای خلوت میوه و دیوار های گلی و زمینهای کشاورزی است که طبیعتا در چله زمستان نه کشاورزی در آنها یافت می شود نه پرنده و چرنده ای حتا.
و خیلی مهمتر از اینها ای کاش می شد به قاضی محترم گفت که بفرض که این دخترها با پسری دوست بوده اند و با آنها قدم می زده اند. آیا آن پسرها اجازه دارند که دوستانشان را هم فرا بخوانند و بفرما بزنند و بعد هم بزور قصد تجاوز کنند؟
خب این را که احتمالا نمی شود گفت! ولی این را می شود که بابا حتا اگر نازنین و برادر زاده اش (سمیه) دختر فراری هم بوده اند - که خودشان الان بشدت این را تکذیب می کنند- اولا دختر فراری بودن جرم نیست. دوم اینکه هر دختری از خانه فرار کرد باید به او تجاوز کرد؟ و اگر دختر از خودش دفاع کرد و اجازه نداد و گلاویز شد و متجاوز از پا درآمد، دفاع او مشروع نیست. چرا؟ چون دختر فراری بوده؟! چون با پسری دوستی داشته و آن پسر رفقایش را سر قرار آورده و اجازه نیافته ؟!
...
منتظر ادامه دادگاه هستیم. البته به نظر می رسد که دادگاه نسبت به دادگاه بدوی خیلی بهتر پیش می رود. فقط امیدوارم خود نازنین با توجه به قرصهای قوی اعصابی که مصرف می کند بتواند از پس دادگاه برآید و تمرکز لازم را داشته باشد.
