چشمانت را با تیتر بزرگ و سیاه می نویسم

دلت را با رویای نازک

گونه هایت را با  ترام برجسته می کنم

پیشانیت آرایش صفحه است

می بوسمت

بی آنکه لبانت را سانسور کنم

...................

امشب کلی مطلب نوشته بودم که بذارم اینجا. سیو نکردم، دستگاه هنگ کرد و همش پرید!!!!

یه دوست پیشنهاد کرد این شعرو بذارم.  یه جورایی شبیه همه اون نوشته هاست.

_{فکر نکنم لازم باشه بگم که اصطلاحات این شعر اصطلاحات روزنامه نگاری و فونتهای حروفچینی فارسیه.}