هرکاری کردم نتونستم با وکیل اول لیلا در اراک تماس بگیرم. شماره اش جواب نمی داد. حالا دیگه فکر کنم عصبانیت آقای شراهی از من فروکش کرده باشه. می خواستم زمان دقیق آزادی لیلا رو بپرسم و اینکه آیا بالاخره اجازه اقامتش رو در بهزیستی تهران صادر می کنن یا نه. چون اگه لیلا برگرده به همون محیط و پیش خونوادش واویلاست و شاید بار دیگه خدای نکرده نشه براش کاری کرد.

به همکاران خوبم خانم زهره ترکمانی عزیز  و سپیده کامیانی ( دوخبرنگار خوب و پرکار اراکی) صمیمانه تبریک می گم. همین طور به دوست عزیزم شادی صدر.

و همین طور یک دوست خوب دیگه که همیشه دلگرمیش و کمکهاش با ما بود.( بعضیا دوست ندارن اسمشون بیاد)