یکشنبه ششم آذر 1384
فرشته داس به دست ( به قول یکی از دوستان) بعد از ادب به سراغ هنر رفت. خبر مرگ آتشی تلخ بود.مرگ مرتضی ممیز هم. هر دو در هنرشان سرآمد بودند. نسل ما آیا توان پر کردن آنچه از دست می دهد دارد؟
در شعر راحتتر می توانم اظهار نظر کنم و به جرات بگویم که سالیان خشکسالی است. در هنرهای دیگر اما...؟ اهل آن باید بگویند!
و
دکتر شکرخواه چه قشنگ نوشته از ممیز
نوشته شده توسط آسیه امینی در ساعت 1:8 | لینک
|
مطلب را به بالاترین بفرستید:
